Gazetka może być narzędziem do przeprowadzenia zajęć profilaktycznych lub wychowawczych.

Wystarczy zeskanować kod. Link do gazetki znajdziesz tutaj.

Cyberprzemoc, objawia się w postaci obraźliwych, poniżających komentarzy lub postów, które są skierowane do osób w celu ich zastraszenia lub poniżenia. Skutki takiego zachowania są głębokie – uczniowie mogą doświadczać izolacji społecznej, spadku wyników w nauce, obniżenia samooceny, a nawet depresji i lęku.
Badania pokazują, że nawet co piąty uczeń doświadczył hejtu online.
Poniżej bezpłatny, profilaktyczny scenariusz zajęć dotyczący hejtu przeznaczony dla uczniów klas 4-8.

Scenariusz – Hejt Stop

Co musi zawierać?
Rodzaj innowacji: np. programowe, organizacyjne, metodyczne. Programowe to te w których zmiany dotyczą programów kształcenia, organizacyjne te które dotyczą organizacji kształcenia, metodyczne to te takie w których zmiany dotyczą metod pracy.
Zakres innowacji: zajęcia jakie obejmuje innowacja, rodzaj zajęć edukacyjnych c np. przedmiot na jakim będzie prowadzona, zajęcia terapeutyczne, świetlicowe, emocjonalno — społeczne, kreatywne, rewalidacyjne, korekcyjno- kompensacyjne lub inne, dodatkowe.
Dla kogo: należy wskazać do kogo jest adresowana innowacja, kto zostanie nią objęty np. uczniowie wybranej klasy, wybrana grupa terapeutyczna, wybrany uczeń.
Czas: należy wskazać czas realizacji innowacji, czyli termin od – do. Innowację można wprowadzić we wrześniu, ale również dobrze można ją wprowadzić w styczniu, czy w lutym. Nie ma też określonego czasu jej prowadzenia. Wprowadzający innowację ustalają to samodzielnie.
Przedstawienie motywacji wprowadzenia innowacji w danej placówce: określamy przyczyny które skłoniły nas do tego dlaczego chcemy coś zmienić. Np. wprowadzenie multisensorycznej metody poznawanie liter — “Spółgłoski do przytulania” — odwołamy tutaj do diagnozy, obserwacji, że np. dzieci lepiej uczą się przez zabawę.
Przedstawienie oczekiwań związanych z innowacją: czyli efekty wdrożenia innowacji, w jaki sposób przyczyni się ona do poprawy efektów kształcenia, czy innych korzyści.
Przedstawienie założeń innowacji: czyli treści innowacji.
Ewaluacja innowacji: mamy tutaj na myśli stwierdzenie, czy realizacja danego zamysłu przebiega zgodnie z jego założeniami, czy uzyskuje się przewidywane efekty, czy nie należy dokonać weryfikacji i zmian. Jeśli uznamy np. w połowie przeprowadzenia innowacji, że wymaga ona modyfikacji po prostu to robimy.

2. Skarbonka.
Zadaniem uczniów jest wrzucanie do skarbonki (pudełka, koperty) liter wypowiedzianych przez nauczyciela. Nauczyciel wypowiada głoskę szeptem np. tyłem. Nauczyciel wypowiada wyraz zaczynający się na daną głoskę. Uczeń ma za zadanie wrzucić do skarbonki odpowiednią literę.
3. Rysunki na plecach.
Uczniowie siadają w kole i rysują wybrane litery na plecach kolegi koleżanki. Nauczyciel stoi w środku koła i pokazuje jaką literę uczniowie mają narysować na plecach kolegi wykorzystując do tego karty pracy z publikacji.

Oto kilka przykładów takich zabaw:
1. Zabawa w piasku: Zabawa w piasku angażuje węch (zapach piasku), dotyk (odczucie tekstury), słuch (szelest piasku) i wzrok (widok różnych form zbudowanych z piasku).
2. Farbowanie rękami: Malowanie dłonią lub palcami po papierze lub innym materiale pozwala łączyć zmysły dotyku, wzroku i ruchu.
3. Wędrówka po sensorycznym torze: Stworzenie toru z różnych powierzchni (miękka mata, szorstki dywan, kamyki itp.) pozwala na stymulację różnych zmysłów dotyku podczas chodzenia.
4. Zabawy w wodzie: Bawiąc się w wodzie, aktywujemy zmysł dotyku, smaku (jeśli ktoś próbuje wody) i wzroku.
5. Układanie puzzli z różnorodnymi fakturami: Wybierając puzzle o różnych powierzchniach (gładkie, matowe, połyskujące) ćwiczymy zmysł dotyku i wzroku.
6. Zabawy z balonami sensorycznymi: Wypełnienie balonów różnymi materiałami (piasek, woda, kasza, ryż) i manipulacja nimi stymuluje wiele zmysłów jednocześnie.
7. Zabawy muzyczne: Śpiewanie, granie na instrumentach i tańce pozwalają na jednoczesne zaangażowanie słuchu, wzroku i ruchu.
8. Badanie zapachów: Rozpoznawanie różnych zapachów, takich jak przyprawy, kwiaty, olejki eteryczne itp., rozwija zmysł węchu.
9. Zabawy kulinarno-sensoryczne: Pozwól dzieciom bawić się jedzeniem, odkrywając różne smaki, konsystencje i temperatury.
10. Przeglądanie książek sensorycznych: Książki z różnymi fakturami i materiałami dają szansę na rozwijanie zmysłu dotyku i wzroku.
Bibliografia: Spółgłoski do przytulania. Poznawanie liter poprzez zmysły, wrażenia i zabawę.

Wczesna nauka czytania i rozpoznawania liter u małych dzieci jest kluczem do rozwijania umiejętności poznawczych i sukcesu edukacyjnego. Wczesna nauka czytania jest jednym z najważniejszych aspektów wczesnego rozwoju dziecka. Zdolność do czytania to fundamentalna umiejętność, która wywiera ogromny wpływ na całe życie w sferze edukacyjnej i społecznej. Wprowadzenie dziecka w świat liter i słów na wczesnym etapie pozytywnie wpływa na jego rozwój poznawczy, emocjonalny i społeczny. W tym artykule przyjrzymy się kluczowym aspektom wczesnej nauki czytania i rozpoznawania liter u małych dzieci oraz omówimy, jak rodzice, nauczyciele, terapeuci mogą wspierać ten proces.

Dlaczego wczesna nauka czytania jest ważna?

Edukacja w zakresie czytania rozpoczynająca się już we wczesnym dzieciństwie jest istotna z kilku powodów:
Rozwój mózgu: Wczesne spotkanie dzieci z literaturą i językiem wspiera rozwój mózgu, zwłaszcza obszarów odpowiedzialnych za umiejętności językowe, myślenie abstrakcyjne i rozwiązywanie problemów.
Komunikacja: Uczenie się czytania i wczesna umiejętność rozpoznawania liter umożliwia dzieciom rozwijanie zdolności komunikacji werbalnej, co jest niezwykle ważne dla budowania relacji z rówieśnikami i dorosłymi.
Samodzielność: Dzieci, które potrafią czytać, zyskują większą niezależność, ponieważ są w stanie zdobywać wiedzę i informacje bez bezpośredniego wsparcia dorosłych.
Sukces edukacyjny: Wczesne opanowanie umiejętności czytania i rozpoznawania liter zwykle przekłada się na sukces w nauce w późniejszych etapach edukacji.
Wyobraźnia i kreatywność: Czytanie, rozpoznawanie liter rozbudza wyobraźnię dziecka, rozwija kreatywność i pobudza ciekawość świata.
Jak wspierać wczesną naukę czytania u małych dzieci?
Rodzice i nauczyciele mogą odegrać kluczową rolę w wspieraniu wczesnej nauki czytania i rozpoznawania liter u małych dzieci.
Czytanie na głos: Czytanie dziecku na głos od najwcześniejszych miesięcy życia jest niezwykle ważne. Wybierajcie różnorodne książki z ilustracjami, opowiadania i wiersze, które rozbudzą zainteresowania dziecka. Co czytać dzieciom 3 letnim, 4, czy 5 latkom? Np. „Mama Mu”, Seria o Fenku, czy Szkoła Trzęsiportków.  
Codzienny rytuał czytania: Wprowadzenie codziennego rytuału czytania przed snem może być nie tylko przyjemne, ale także budować nawyk czytania.
Zabawa literami: Korzystaj z różnych materiałów edukacyjnych, takich jak klocki z literami czy magnesy, aby pomóc dziecku rozpoznawać litery i budować proste słowa. Możesz skorzystać także z multisensorycznej metody nauki liter „Spółgłoski do przytulania”, gdzie poprzez zabawę, dziecko oswaja się z literami.
Wizualizacja: Wspieraj proces czytania, wskazując na litery, słowa i zdania podczas czytania na głos. To pomaga zrozumieć związek między mówionym i pisanym językiem. Kreatywne, nieszablonowe i innowacyjne nauczanie liter zapewnimy dziecku poprzez zabawę.
Biblioteka: Regularne wizyty w bibliotece pozwalają dziecku zaznajomić się z szerokim wyborem książek i rozwijają miłość do czytania.
Modelowanie: Bądź dobrym wzorem, czytając samemu w obecności dziecka. Dzieci często naśladują zachowania swoich rodziców.
Rozmowa o książkach: Po zakończeniu czytania, rozmawiaj z dzieckiem o treści książki, zapytuj o jego zdanie, o to, co zapamiętało, o wrażenia.

Czy istnieją metody nauki liter i czytania małych dzieci?
Jedną z metod nauki czytania i poznawania liter jest metoda Glenna Domana polegająca na pokazywaniu dziecku jednego zestawu kart z napisami 3 razy dziennie w odstępach minimum 30 minut. Rozpoczynając zabawę w czytanie jako pierwsze pokazujemy dziecku proste rzeczowniki, które łatwo znajdzie w swoim otoczeniu.
Inną, ciekawą metodą nauki czytania i zapoznania z literami jest multisensoryczna metoda nauki liter.  Opracowana została na podstawie publikacji „Spółgłoski do przytulania” Polega na nowatorskim, innowacyjnym wprowadzaniu 17 spółgłosek, których dziecko uczy się poprzez zabawę. Metoda odpowiada na potrzeby dzieci, kształtuje percepcję wzrokową, słuchową i kinestetyczną. Metoda wprowadza każdą spółgłoskę poprzez wzbudzenie u dzieci ciekawości oraz pobudza zmysły, a dziecko zapamiętuje litery poprzez wrażenia. Takie wprowadzenie liter przynosi trwalsze efekty oraz jest bardziej zajmujące dla dziecka.